Quo vadis? i Igrzyska śmierci

Cele lekcji w języku nauczycielki: 1. Powtórzenie i uzupełnienie wiedzy o mitologii, w tym biblijnej, i Biblii. 2. Wyszukiwanie słów kluczowych. 3. Porównywanie tekstów (elementy komparatystyki). 4. Tworzenie dialogu ze szczególnym uwzględnieniem roli spójników. 5. Pogłębienie umiejętności współpracy w grupie i parze. oraz zainteresowanie powieścią „Quo vadis?” przez zestawienie jej z tekstem atrakcyjnym dla młodzieży.…

Krajobrazy melancholii

„Źródłem moich prac – napisał w katalogu do wystawy swoich rzeźb z książek Kanadyjczyk Guy Laramee – jest przekonanie, że ostateczna wiedza równie dobrze mogłaby opierać się na rozpadzie, a nie gromadzeniu. Hałdy zbędnych informacji powróciłyby wtedy do swego pierwotnego kształtu, stając się górami. Te – na skutek erozji – wzgórzami, wzgórza – równinami. (…) Kultury rozwijają…

Modelowanie wstępu (cz. 1)

Kłusująca(y) na koniu trzyma w dłoniach lejce. Dzięki nim delikatnie, lecz stanowczo, popycha zwierzę w pożądanym – niestety, nie zawsze również przez nie 🙂 – kierunku. W podobny sposób pracuje wstęp – sygnalizuje kierunek, w którym pokłusuje treść, i zachęca czytającą(ego), aby się do niej przyłączyć. Celem poniższych lekcji jest zapoznanie uczennic(niów) z modelami ośmiu…

Groźne kobiety

Artyści – malarze i fotograficy – przez setki lat próbowali uchwycić intymność i tajemnicę kobiecej lektury. Mimo tego, a może właśnie dlatego, analfabetyzacja dziewcząt aż do XX w. była powszechnie uznawanym postulatem. Czytające kobiety myślą. „Czytające kobiety są groźne” – brzmi tytuł wydanej siedem lat temu książki Stefana Bollmanna, którą odkryłam w tym miesiącu. Trudno…

Blondynka

Lubiła czytać – Nabokowa, Flauberta, Becketta, Hemingwaya, Conrada, Camusa, Steinbecka i Whitmana, Thomasa. W roku 1959 wydała obiad na cześć uwielbianej przez nas obie Karen Blixen. A ja  lubię patrzeć na nią, kiedy czyta – na trawie, podłodze, kanapie, w łóżku, bibliotece, parku. Wszędzie i zawsze.