„Te smaki i zapachy to my” – śpiewa Król na płycie „Nieumiarkowania”. Kiedy aktor(ka) zapomni tekstu, potrzebuje podpowiedzi. Podobnie jak ludzie sceny piszące(y) nie zawsze są w stanie przypomnieć sobie to, co wiedzą. Przywoływanie doświadczeń płynących ze strony wzroku, dotyku, smaku, słuchu rozbudza ukryte informacje i pomaga rozwijać temat. Celem lekcji jest zatem stworzenie banku…
Modyfikacją sprawdzania za pomocą pytań znajomości lektury jest wymiana pytań do jej treści i odpowiedzi na nie w parach – tę formę lubię najbardziej. Warunek to zachowanie podczas lekcji absolutnego milczenia. Uczennice(owie) dobierają się w pary, a następnie pisemnie – każde innym kolorem – zadają sobie pytania. Zawsze proszę, aby nie były zbyt ogólnikowe, ale…
Zawsze bardzo starannie przygotowywałam się na seminaria na Studiach nad literaturą dziecięcą i młodzieżową na UW – czytałam wszystkie wymagane teksty. Powrót do studenckiej ławki utwierdził mnie jednak w przekonaniu, że sprawdzenie, czy grupa zna lekturę, nie jest prostą sprawą. Podczas zajęć poświęconych „Alicji w krainie czarów” prowadzący zadawał pytania. Mimo że uważnie ją przestudiowałam,…
Znacznie bardziej zaawansowaną formą dyskusji niż prezentowane w poprzednim wpisie są kręgi – wymagają bowiem umiejętności dawania i odbierania informacji zwrotnej do kryteriów sukcesu. Ćwiczenie poprzedzam zazwyczaj – jeśli tylko w klasie znajdzie się przynajmniej jedna odważna para – wstępnym, podczas którego dwie osoby siadają naprzeciwko siebie na środku sali, a pozostałe wokół nich. Prowadząc…
Często zapominamy, że dyskusja to nie tylko wymiana argumentów w grupie, ale także – w parze, a nawet z samą sobą. Jej naukę rozpoczynam zatem od najprostszych form. Poniżej zebrałam kilka z nich – wykorzystałam je zresztą do zdefiniowania reguł dyskutowania. Zazwyczaj poprzedzam je zabawą z kartami gry Dixit oraz grupowaniem podobieństw. Rozrzucam obrazki po…